Królestwo Skarlandu

Przedstawiam kolejny dekret. Zapraszam do obrad:

Cytat

Real Decreto

My, Eleonora I, z Bo?ej ?aski Arcychrze?cija?ska kr?lowa wszystkich ziem skarlandzkich, Walencji, Kastylii, Le?nu, Nowego Skarlandu i Estelli Wschodniej, Ksi??na Galicji, Pani Wysp Zachodnich, etc., etc,. etc.
dnia XXVI miesi?ca XI Roku Pa?skiego MMXIV stanowimy, co nast?puje na wieczn? pami?tk?:

Art?culo I
Dokumentem tym regulujemy kwestie zwi?zane ze statusem obywatelstwa Imperium.

Art?culo II
1. Obywatelstwo to specjalna wi?? prawna ??cz?ca jednostk? z pa?stwem.
2. Obywatel zyskuje przywileje gwarantowane przez Prawa Kardynalne, ma mo?liwo?? pe?nego uczestnictwa w ?yciu Imperium oraz sprawowania urz?d?w pa?stwowych.

Art?culo III
1. Osoba chc?ca uzyska? obywatelstwo sk?ada stosowny wniosek przed oblicze Monarchy.
2. Ka?dy, komu zostanie przyznane przez Kr?la obywatelstwo zobowi?zany jest do z?o?enia w przeci?gu siedmiu dni od daty otrzymania go przysi?gi wed?ug nast?puj?cej roty:
„Ja, N., przysi?gam, ?e jako obywatel skarlandzki, b?d? wspiera? ca?e Imperium oraz b?d? broni? je w potrzebie wedle moich si?. Przyrzekam, i? dochowam wierno?? mej Ojczy?nie oraz Kr?lowi, a tak?e b?d? gorliwie wykonywa? powierzone zadania i przestrzega? prawa.”
3. Homagium mo?na zako?czy? formu?k?: „Tak mi dopom?? B?g.”

Art?culo III
1. Monarcha posiada wy??czne prawo nadawania obywatelstwa.
2. Odebra? obywatelstwo mog?:
Primero, Kr?l;
Segundo, S?d Imperium.
3. Stwierdzenie utraty obywatelstwa mo?e nast?pi? w przypadku:
Primero, braku aktywno?ci przez okres 2 miesi?cy;
Segundo naruszenie prawa, b?d? racji stanu Imperium;
Tercero, zrzeczenia si?
Cuatro, ?mier?.

Art?culo IV
Niniejszy dekret zyskuje moc prawn? z chwil? og?oszenia.

Por el bien de Nuestro Imperio lo que est? escrito se pone en pr?ctica.

(-) Su Majestad Cristian?sima Leonor I,
por la gracia de Dios Reina del Imperio Scarlañol

Zastrze?e?  z mojej strony brak.

Bardzo dobry dokument.

Z mojej strony r?wnie? brak zastrze?e?. Dobry dokument.

R?wnie? nie mamy zastrze?e?.

W takim razie prosz? Wasz? Kr?lewsk? Mo?? o publikacj? dekretu.

Panie Marsza?ku,
Wysoka Izbo,

Przedstawiam projekty dw?ch Praw Kardynalnych z zakresu wymiaru sprawiedliwo?ci. Pierwsze stanowi poprawki z zakresu s?downictwa, drugie ustanawia now? instytucj? pa?stwow? i z punktu widzenia funkcjonowania pa?stwa bardzo istotn?. My?l?, ?e konieczno?? powo?ania tej instytucji, kt?ra r?wnie? winna inspirowa? si? klimatem i kontekstem historycznym naszego pa?stwa, jest oczywista. Nie chc?c si? rozwodzi? nad tymi kwestiami, wnosz? o poparcie i przyj?cie przez Kortezy niniejszych Praw.

Cytat

Prawo Kardynalne o zmianie Prawa Kardynalnego o W?adzy

En el nombre de Dios Todopoderoso: Doña Leonor, por la gracia de Dios, Reina de las Scarlañas: Hemos decretado y decretamos la presente Ley Cardinal, para que se guarde como ley fundamental de nuestros Estados y como base del pacto que une a nuestros pueblos con Nos, y a Nos con nuestros pueblos.

W imi? Boga Wszechmog?cego: Doña Elenora, z Bo?ej ?aski, Kr?lowa Skarlandczyk?w:
Og?aszamy i stanowimy nast?puj?ce Prawo Kardynalne, kt?re warujemy jako prawo fundamentalne Naszych Kraj?w i jako fundament paktu Naszych Narod?w z Nami i Nas z Naszymi Narodami.

T?TULO I.

I. Niniejsze Prawo Kardynalne stanowi o zmianie niekt?rych przepis?w Prawa Kardynalnego o W?adzy, z dnia 19 listopada 2014r.
II. Przepisy tytu?u II, art. X i XIV przyjmuj? nast?puj?ce brzmienie:

CytatT?TULO II. De la Consejo del Imperio Scarlañol
X Cuatro, Rada Prywatna. (uchylony)
XIV.
Rada Prywatna jest s?dem wy?szym i trybuna?em kompetencyjnym. Rada dzia?a pod przewodnictwem Pierwszego Sekretarza Stanu, a pr?cz niego w jej sk?ad wchodz? Kanclerz Kr?lewski oraz osoba powo?ana przez Monarch?. (uchylony)

III.   Przepisy tytu?u IV, art. XXI –XXV przyjmuj? nast?puj?ce brzmienie:

Cytat

T?TULO IV. De las Poder Judicial

XXI.
S?dy nad obywatelami Imperium i osobami przebywaj?cymi w Imperium, b?d? w sprawach przez nich wnoszonych sprawuje Inkwizycja Kr?lewska.

XXII.
Zakres w?a?ciwo?ci Inkwizycji Kr?lewskiej, struktur? i organizacj? reguluj? odr?bne przepisy.

XXIII.
A? do momentu dowiedzenia przed majestatem sprawiedliwo?ci winy osoby oskar?onej, jest ona uznawana za niewinn?, zezwalaj?c jednak s?dom na stosowanie okre?lonych ?rodk?w zapobiegawczych uj?tych w przepisach odr?bnych.

XXIV.
Monarcha czuwaj?c nad wymiarem sprawiedliwo?ci, dysponuje prawem u?askawienia skazanego, co do skutk?w winy.
XXV.
Prawodawstwo Imperium Skarlandu zgodne z duchem wiary katolickiej, ?wi?tej, powszechnej i apostolskiej by? powinno, a tak?e w harmonii z prawem boskim i naturalnym tworzy? je nale?y.

Prawo niniejsze Kardynalnym czynimy, najwy?sz? moc mu przyznaj?c i stanowi?c, jakoby tylko inne Prawo Kardynalne zmieni? lub ograniczy? jego postanowienia mog?o, a jednocze?nie postanawiamy, i? zmiany w tym dokumencie mo?e dokona? jedynie W?adca, posiadaj?c aprobat? Kortez?w Generalnych.

Cytat

La Ley Cardinal de la Real Inquisici?n
Prawo Kardynalne o Inkwizycji Kr?lewskiej

En el nombre de Dios Todopoderoso: Doña Leonor, por la gracia de Dios, Reina de las Scarlañas: Hemos decretado y decretamos la presente Ley Cardinal, para que se guarde como ley fundamental de nuestros Estados y como base del pacto que une a nuestros pueblos con Nos, y a Nos con nuestros pueblos.

W imi? Boga Wszechmog?cego: Doña Elenora, z Bo?ej ?aski, Kr?lowa Skarlandczyk?w:
Og?aszamy i stanowimy nast?puj?ce Prawo Kardynalne, kt?re warujemy jako prawo fundamentalne Naszych Kraj?w i jako fundament paktu Naszych Narod?w z Nami i Nas z Naszymi Narodami.

T?TULO I.  Postanowienia wst?pne

I.   Ustanawia si? Inkwizycj? Kr?lewsk? b?d?c? s?dem Imperium Skarlandu, na ziemiach mu podleg?ych, w imieniu Monarchy sprawuj?c? wymiar sprawiedliwo?ci nad obywatelami Imperium i osobami przebywaj?cymi  w jego granicach.
II.   Inkwizycja Kr?lewska sprawuje s?downictwo odpowiadaj?c przed Bogiem, Monarch? i w?asnym sumieniem.
III.   Inkwizycja Kr?lewska stoi na stra?y przestrzegania porz?dku prawnego, moralnego i czysto?ci sumienia, w poczuciu obowi?zku walki z herezj?.
IV.   Inkwizycja Kr?lewska w swej dzia?alno?ci , ?r?de? inspiracji winna czerpa? z historycznej Inkwizycji Hiszpa?skiej i ducha ?wczesnych warto?ci religijnych opartych na fundamencie ?wi?tej Ewangelii i Tradycji Katolickiej.
V.   Inkwizycja Kr?lewska jest  autonomiczna wzgl?dem innych instytucji pa?stwowych i oparta na zasadzie hierarchiczno?ci.
VI.   Ka?dy ma prawo dochodzi? swych praw i sprawiedliwo?ci  przed Inkwizycj? Kr?lewsk?.

T?TULO II.  Organizacja i struktura

I.   Inkwizycja Kr?lewska sk?ada si? z dw?ch instancji s?downiczych:
a) Trybuna? Inkwizycji Kr?lewskiej, jako organ pierwszej instancji
b) Rada Najwy?sza i Generalna Inkwizycji Kr?lewskiej, zwana dalej Suprem?, jako organ drugiej instancji
II.   W sk?ad Inkwizycji Kr?lewskiej wchodz? Inkwizytorzy i Wielki Inkwizytor, powo?ywani i odwo?ywani przez Monarch?.
III.    Na czele Inkwizycji Kr?lewskiej stoi Wielki Inkwizytor, kt?ry przewodniczy obradom Supremy, jak r?wnie? sprawuje zwierzchnictwo nad Trybuna?em Inkwizycji Kr?lewskiej.
IV.   Inkwizytorem lub Wielkim Inkwizytorem mog? zosta? osoby obywatelstwa skarlandzkiego o nieposzlakowanej opinii, moralno?ci, deklaruj?ce wyznanie katolickie, niekarane prawomocnym wyrokiem s?du, odznaczaj?ce si? znajomo?ci? i do?wiadczeniem z zakresu prawa, zobowi?zane do ?ycia w czysto?ci na czas sprawowania urz?du. 
V.   Inkwizytor i Wielki Inkwizytor mog? zosta? odwo?ani przez Monarch? w przypadku:
a) z?o?enia rezygnacji
b) ?mierci
c) przewlek?ej nieobecno?ci
d) utraty obywatelstwa
e) postawy jawnie niegodnej sprawowania urz?du
f) publicznego wyparcia si? wiary katolickiej
g) na wniosek Wielkiego Inkwizytora w sytuacjach uchylania si? od obowi?zk?w, niestosowania si? do procedur, niesubordynacji przez Inkwizytora.
VI.   Inkwizytor i Wielki Inkwizytor nie mog? zosta? odwo?ani w trakcie prowadzenia post?powania inkwizycyjnego, za wyj?tkiem art. V c, tytu? II, a stosowna decyzja wydana w jego trakcie zyskuje moc dopiero po zako?czeniu post?powania.
VII.   Instytucj? pomocnicz? Inkwizycji Kr?lewskiej,  szczeg?lnie w zakresie ?cigania podejrzanych i oskar?onych, strze?enia aresztant?w i wi??ni?w, ochrony Inkwizytor?w i mienia Inkwizycji Kr?lewskiej s? Rycerze Zakonu ?w. Jakuba Aposto?a w Santiago de Compostella

T?TULO III. Trybuna? Inkwizycji Kr?lewskiej

I.   Trybuna? Inkwizycji Kr?lewskiej jako pierwsza instancja sk?ada si? z Inkwizytor?w i Wielkiego Inkwizytora
II.   Trybuna? Inkwizycji Kr?lewskiej rozpatruje sprawy obejmuj?ce post?powanie inkwizycyjne z urz?du, gdy uzna tak? konieczno?? lub na wniosek obywatela i osoby przebywaj?cej w granicach Imperium Skarlandu chc?cych dochodzi? swych praw i sprawiedliwo?ci.
III.   Je?li post?powanie odbywa si? na wniosek, w?wczas wnioskodawca zobowi?zany jest do wyst?powania w roli oskar?yciela.
IV.   Oskar?onemu przys?uguje prawo do ustanowienia obro?cy i jego zmiany w trakcie post?powania.
V.   Cz?onkowie Trybuna?u Inkwizycji Kr?lewskiej nie mog? rozpatrywa? spraw, z kt?rymi mog? by? istotnie powi?zani i w?wczas o zmianie Inkwizytora prowadz?cego decyduje Wielki Inkwizytor
VI.   Trybuna? Inkwizycji Kr?lewskiej prowadzi sprawy i orzeka w sk?adzie jednoosobowym.
VII.   Od wyrok?w Trybuna?u Inkwizycji Kr?lewskiej przys?uguje oskar?onemu lub oskar?ycielowi wnioskodawcy rekurs do Supremy w okre?lonym terminie, a gdy to nie nast?pi wyrok uprawomocnia si?.

T?TULO IV. Suprema

I.   Suprema sk?ada si? z najwi?cej trzech cz?onk?w:
a) Wielkiego Inkwizytora
b) Inkwizytora Trybuna?u Inkwizycji Kr?lewskiej
c) Inkwizytora Supremy, kt?rym powinien by? ka?dorazowo Rycerz Zakonu ?w. Jakuba
II.   Suprema zajmuje si? sprawami apelacyjnymi, udziela opinii Monarsze lub Pierwszemu Sekretarzowi Stanu na ich wniosek w zakresie interpretacji praw, spor?w kompetencyjnych, przy czym to Monarcha zawsze podejmuje wi???c? decyzj?.
III.   Przepisy art. III i IV i w miar? mo?liwo?ci V tytu? III przy apelacji stosuje si? odpowiednio.
IV.   Suprema w zakresie w?a?ciwo?ci art. II tytu? IV obraduje w pe?nym sk?adzie i podejmuje uchwa?y, orzeczenia lub wyroki wi?kszo?ci? g?os?w, za? w przypadku r?wnowagi g?os?w, rozstrzyga Wielki Inkwizytor.
V.   Wyroki Supremy s? prawomocne i zyskuj? moc prawn? w chwili og?oszenia.
VI.   Og?oszenie wyroku nast?puje tu? po up?ywie czasu przewidzianego na zastosowanie prawa ?aski przez Monarch? co do skutk?w winy lub zarz?dzenia przez niego kasacji wyroku.
VII.   Kasacja wyroku mo?e mie? miejsce tylko raz w danej sprawie, gdy zaistniej? szczeg?lne okoliczno?ci uzasadnione przez Monarch? i oznacza ponowne rozpatrzenie sprawy przez s?d pierwszej instancji z mo?liwo?ci? apelacji, co jest r?wnoznaczne z zawieszeniem wykonania wyroku, za? w nowym post?powaniu Inkwizycja Kr?lewska wyrok mo?e utrzyma? lub og?osi? nowy.

T?TULO V.  G??wne funkcje Wielkiego Inkwizytora

I.   Wielki Inkwizytor stoi na czele Inkwizycji Kr?lewskiej, jest zwierzchnikiem wszystkich Inkwizytor?w i obydwu instancji s?downiczych, reprezentuje Inkwizycj? Kr?lewsk? na zewn?trz.
II.   Wielki Inkwizytor mo?e wnioskowa? do Monarchy o powo?anie Inkwizytor?w lub zgodnie z przepisami o ich odwo?anie.
III.   Wielki Inkwizytor nie mo?e wp?ywa? na wyroki pozosta?ych Inkwizytor?w.
IV.   Wielki Inkwizytor za zgod? Monarchy mo?e przenie?? Inkwizytora  do wy?szej lub ni?szej instancji, jednak?e nie w trakcie post?powania inkwizycyjnego.
V.   Wielki Inkwizytor mo?e odebra?  prowadzenie sprawy Inkwizytorowi Trybuna?u Inkwizycji Kr?lewskiej, gdy zachodzi wyra?ne podejrzenie powi?zania interes?w Inkwizytora prowadz?cego ze stronami post?powania inkwizycyjnego. W?wczas spraw? przekazuje innemu Inkwizytorowi lub w sytuacji braku takiej mo?liwo?ci prowadzi j? osobi?cie.
VI.   Wielki Inkwizytor co do zasady nie powinien prowadzi? spraw w?a?ciwych dla pierwszej instancji , z wyj?tkiem, gdy ma miejsce sytuacja sytuacja opisana w art. V. tytu? V
VII.   Wielki Inkwizytor w celu sprawnego zapewnienia dzia?alno?ci instytucji Inkwizycji Kr?lewskiej wydaje wewn?trzne Instrucciones, zwane dale Instrukcjami, kt?re reguluj? kwestie administracyjno-proceduralne poszczeg?lnych instancji w zale?no?ci od sytuacji, stanowi? sugestie i zalecenia o charakterze moralnym, etycznym. Do ich zachowywania i przestrzegania zobowi?zani s? wszyscy Inkwizytorzy.
VIII.   Aby dochowa? standard?w niezale?no?ci, Wielki Inkwizytor musi spe?nia? takie same warunki jak pozostali Inkwizytorzy (art.IV. tytu? II), a ponadto by? stanu wolnego, nie mie? dzieci, nie mo?e pe?ni? jednocze?nie funkcji kr?lewskiej, regenckiej, rz?dowych, i nie dzia?a? w s?u?bie innych pa?stw.
IX.   W celu zapewnienia bezpiecze?stwa w?asnego, Wielki Inkwizytor, mo?e powo?a? do swojej prywatnej ochrony Rycerzy Zakonu ?w. Jakuba lub ?o?nierzy innych formacji wojsk kr?lewskich.

T?TULO VI. Zalecenia i postanowienia ko?cowe

I.   Kwestie reguluj?ce szczeg??y proceduralne dzia?a? Inkwizycji Kr?lewskiej okre?la? b?dzie Dekret Directorium Inquisitorum Eimerica.
II.   Regulacje dotycz?ce sprawiedliwych wyrok?w Inkwizycji Kr?lewskiej, kar za czyny zabronione zwarte zostan? w Dekrecie Kodeks Praw Karnych.
III.   Do czasu uchwalenia Dekretu Kodeks Praw Karnych i Dekretu Directorium Inquisitorum Eimerica, wprowadza si? dodatkow? kategori?: Instrukcje Generalne wydawane przez Wielkiego Inkwizytora, kt?re b?d? obowi?zywa?y do czasu uchwalenia powy?szych Dekret?w, jednak?e wymaga? b?d? kontrasygnaty kr?lewskiej.
IV.   Szczeg??owe zasady wsp??pracy mi?dzy Inkwizycj? Kr?lewsk? a Zakonem ?w. Jakuba nieokre?lone w niniejszym Prawie Kardynalnym regulowa? b?d? Instrukcje i Instrukcje Generalne.
V.   Instrukcje, Dekret Kodeks Praw Karnych, Dekret Directorium Inquisitorum Eimerica, a na czas okre?lony Instrukcje Generalne, stanowi? dope?nienie i uzupe?nienie niniejszego Prawa Kardynalnego, a poszczeg?lne przepisy winny by? ze sob? zgodne.

Prawo niniejsze Kardynalnym czynimy, najwy?sz? moc mu przyznaj?c i stanowi?c, jakoby tylko inne Prawo Kardynalne zmieni? lub ograniczy? jego postanowienia mog?o, a jednocze?nie postanawiamy, i? zmiany w tym dokumencie mo?e dokona? jedynie W?adca, posiadaj?c aprobat? Kortez?w Generalnych.

Projekt bardzo ciekawy, jednak nie popieram dodania kolejnego prawa kardynalnego, mo?na uchwali? nowe, o w?adzy, z Inkwizycj?, za? reszt? kwestii uregulowa? dekretem.

Takie rozwi?zanie by?oby wysoce nieuporz?dkowane i mog?ce wprowadzi? wiele zam?tu, tak w praktyce, jak i w teorii. Dekrety mo?na ?atwo zmieni?, przez co wymiar sprawiedliwo?ci stanie si? zbyt plastyczny. Ranga aktu prawnego jaki wydajemy winna by? odpowiednia do instytucji jak? chcemy powo?a?, a ta z punktu widzenia prawid?owego funkcjonowania pa?stwa ma fundamentalne znaczenie.
St?d wra?am kategoryczny brak zgody na zmiany le??ce u podstaw ca?ej koncepcji, bo traci ona sens i jak wspomnia?em rodzi zagro?enia.

Przychylamy si? do opinii Don Luisa Pedra de Medici. S?dzimy, ?e tak wa?na kwestia jak? jest fundament wymiaru sprawiedliwo?ci winna by? uregulowana w Prawach Kardynalnych. Prosz? pami?ta?, ?e dekrety mo?emy znosi?, a prawo kardynalne mo?e by? uchylone jedynie przez Kortezy Generalne.

W takim razie dla r?wnowagi nale?y rozdzieli? prawa o w?adzy wykonawczej i kortezach. Je?li mamy wprowadzi? jednego "kar?a" do grona praw kardynalnych, kt?ry nie ma si? nijak do reszty to niestety nie mog? poprze? takiego rozwi?zania.

Za? co do dekretu, nie mog? si? zgodzi?. W przepisach ko?cowych mo?na wprowadzi? klauzul?, ?e rzeczony akt mo?e uniewa?ni? lub dokona? w nim zmiany kr?l za zgod? kortez?w. Nie stanowi to ?adnego problemu...

Ten "karze?" jest bardziej tre?ciwy i szczeg??owy, ni? co poniekt?re dotychczas przyj?te Prawa Kardynalne, to po pierwsze. Po drugie, wprowadzenie monteskiuszowskiego, szablonowego podzia?u w?adz nijak ma si? do reali?w hiszpa?skich, kt?rymi mamy si? inspirowa?. To co, mo?e jeszcze konstytucj? nowo?ytn? uchwalmy, albo oktrojujmy, mimo ?e prawodawstwu hiszpa?skiemu jest to znane dopiero po 1820 r. Nie widz? wi?c podstaw, by posuwa? si? do tak daleko id?cych rozwi?za?, tylko dlatego, ?e wcze?niej nie uwzgl?dniono szerszego katalogu praw.

Co do dekret?w, to jak wcze?niej pisa?em pomys? jest z?y, gdy? problem le?y u podstaw ca?ej koncepcji. Poza tym taki pomys? wprowadzi?by si?? rzeczy rozr??nienie rangi akt?w prawnych na wy?sze i ni?sze w ramach jednego aktu jakim jest dekret, co zrodzi?oby kolejne sprzeczno?ci.

Moim zdaniem w prawie mikronacyjnym nie chodzi o obj?to?? i jak najwy?szy poziom zagmatwania, tylko, by akt by? prosty, zwi?z?y i co najwa?niejsze zrozumia?y dla ka?dego... Moim zdaniem idea tworzenia pa?stwa dla prawnik?w nie ma tutaj racji bytu.

Poza tym, nie powinni?my obk?ada? si? kolejnymi Prawami Kardynalnymi... to ma by? zarys, a nie akt tak bardzo szczeg??owy jak zosta? przedstawiony. Zmie?my Prawo o W?adzy, a reszt? kwestii odno?nie funkcjonowania Inkwizycji za?atwmy dekretem z proponowan? przez mnie klauzul?, bo by?oby to najmniej inwazyjne.

Wasza Arcychrze?cija?ska Mo??, Ksi???, Panowie,

jestem za  rozwi?zaniem, po cz??ci ju? z reszt? przedstawionym przez Don Fernando Luis de C?rdoba. Proponuj?, ?eby?my wprowadzili poprawk? do Prawa Kardynalnego o W?adzy Imperium, kt?ra b?dzie stanowi?a, ?e ?wieckim wymiarem sprawiedliwo?ci jest Inkwizycja Kr?lewska. Natomiast szczeg??y funkcjonowania Inkwizycji b?d? zawarte w osobnym dekrecie kr?lewskim. S?dz?, ?e nie ma sensu dodawa? pi?tego, odr?bnego prawa stanowi?cego o Inkwizycji. Tym bardziej, ?e Prawo Kardynalne jest szkieletem na kt?rym opieramy reszt? prawa, a jego szczeg??owe wytyczne stanowi? dekrety kr?lewskie.

Dlatego te? proponuj? korekt? w Prawie Kardynalnym i uchwalenie osobnego dekretu o Inkwizycji Kr?lewskiej.

Owszem, prawo w mikronacjach powinno by? zwi?z?e, zrozumia?e i niczyj? intencj?, a przynajmniej moj?, nie jest co? gmatwa?. Uwa?am, ?e jedna z najwa?niejszych instytucji pa?stwowych winna mie? adekwatne umocowanie w prawie i w ?wietle tego co zosta?o tutaj przedstawione, podtrzymuj? swoje stanowisko. Wyra?am prze?wiadczenie, ?e ryzykowanie wypaczeniem koncepcji wymiaru sprawiedliwo?ci, kt?r? przedstawi?em, nie jest warte afirmacji. W zwi?zku z tym, apeluj? o poparcie przed?o?onych projekt?w, a Wasz? Arcychrze?cija?sk? Mo?? o odrzucenie propozycji Don?w Cordoba.